Een droom...

Inmiddels is onze droom uit gekomen! In juni 2013 zijn we naar Curaçao geweest om met Luuk de 2 weken durende therapie te volgen. Een meer dan geweldige ervaring! En stiekem zeker voor herhaling vatbaar! Lees hier het uitgebreide dagboek van onze trip!

Wij hebben een droom... Een droom die altijd heel ver weg leek te zijn. Maar naarmate de jaren vorderen is de droom groter geworden. Dromen blijven bestaan, maar nog mooier zou zijn als deze werkelijkheid zou kunnen worden! Onze wens is om met onze zoon Luuk dolfijntherapie volgen!

Luuk is 6 jaar en heeft downsyndroom. Dit was in begin even een klap, maar al gauw zijn we ervoor gegaan. Met ups en down, dat wel. Maar Luuk heeft ons al gauw geleerd dat het vooral enorm genieten is met dit bijzondere mannetje. Luuk is een heerlijk vrolijk kind. Hij doet ons elke dag verbazen met alle dingen die hij kan en vooral wil kunnen. Hij is alert en erg nieuwsgierig. Hij wil graag de wereld verkennen en neemt ons mee op zijn ontdekkingsreis. Hij is zich aan het ontpoppen tot een heuse charmeur. Soms duurt het net iets langer om van hem een reactie of een lach te krijgen. Maar zodra je dat lukt, pakt hij je helemaal in. Luuk is dol op zijn broertje Sem van 4 en Luuk is grote held van Sem!

Wil je meer lezen over Luuk? Kijk dan op
www.luukdevries.nl . Het dagboek wordt al 6 jaar bijgehouden.

Op deze site kun je het blog lezen en zien wat voor acties we hebben gehouden voor Luuk. Inmiddels hebben we ruimschoots het therapiebedrag bij elkaar gekregen en zijn overdonderd door de acties van anderen en de hartverwarmende reacties! Geweldig! Onze droom komt uit: Luuk gaat naar de dolfijnen!

Lees onderaan deze pagina meer over dolfijntherapie.

"De knopen zijn doorgehakt! Wij hebben een droom, een droom om Luuk enorm te helpen met zijn ontwikkeling. De logopediste van Luuk, Marieke, vertelde deze week dat dolfijntherapie echt iets voor Luuk zou zijn. Het zou hem enorm helpen met zijn spraak. Want die loopt nog ietsjepietsje achter. Het zou hem helpen om alles wat meer duidelijk te kunnen maken aan ons, op school en iedereen om hem heen. Het zou hem helpen en ons ook. Want wat is communiceren toch belangrijk. Wij kennen Luuk door en door en tussen zijn brabbeltaal door, komen steeds meer verstaanbare woorden voorbij. En ook met handen en voeten (lees: gebarentaal) komen we samen een heel eind. Maar wat zou het fijn zijn als Luuk nog wat meer gestimuleerd zou worden met zijn ontwikkeling! Niet alleen zijn spraak, maar zijn niet-zindelijk zijn, zijn zelfvertrouwen zou zo'n enorme boost kunnen krijgen. Maar ook zijn grove en fijne motoriek, sociale en functionele vaardigheden, cognitieve ontwikkeling komen aan bod. Ja, Marieke heeft de droom weer aangewakkerd en we willen proberen onze droom uit te laten komen. Helpen jullie mee?"

Rekeningnummer

Steun deze actie en maak onze droom werkelijkheid!
Rekeningnummer 110.59.58 t.n.v. L de Vries ovv Luuk!

De teller staat op € 8.185,-

vrijdag 14 juni 2013

Therapiedag 4, family-swim!

Natuurlijk begin ik elke te vertellen over de therapie van Luuk, maar nu komen we net terug van de family-swim. En dat was zo gaaf, dat ik daarmee niet kan wachten. Aan het einde van de middag werden we weer verwacht bij het Curaçao Dolphin Therapy Centre. Luuk en de andere CDTC-kinderen werden opgehaald door Katherina en wij mochten met Sem naar de ruimte vlakbij het dock. Nog een korte uitleg gehad over de dolfijnen. Dat je bijvoorbeeld niet het hoofd van de dolfijn mag aaien en niet met je nagels en scherpe ringen de dolfijn mag aanraken. Nadat we flippers aan en een zwemband om hadden mochten we naar Luuk zijn dock. Sebastian ging mee om met Sem te zwemmen. Normaal is een dolphinswim vanaf 8 jaar en met de family-swim mag een kind vanaf 6 jaar mee. Een unieke ervaring dus!

Voordat we het wisten lagen we in het water en zwommen we met Chabelita mee! Zo bijzonder! Je mag haar dan aaien over haar rug en zo mee zwemmen. Sem vond het spannend, maar had al gauw een keer alleen met Chabelita gezwommen. De fotografe begon bij ons dock en dus mochten we allemaal meerdere malen poseren met Chabelita. Een kus op de wang, een kus op de mond, samen dansen, samen natspetteren. Met z'n drietjes op de foto. Onwijs leuk! De beste trucjes met de bal, surfplank etc zijn echter alleen voor het therapiekind.

We zijn even dolgelukkig, wat was dat bijzonder! Ook om een dolfijn aan te raken, heel zacht, maar toch een harde huid. En enorm groot, maar zo lief! Een family-swim kost normaal 400 euro voor 3 personen.... Maar het is onderdeel van de therapie, om kennis te maken met de dolfijn van Luuk. We zijn enorm dankbaar dat wij dit met Sem hebben mogen doen!

Even terug naar de therapie van gisteren. We krijgen elke dag veel info en het blog wordt pas uren daarna geschreven, dat we wel eens wat vergeten. Ze zijn ook bezig met de mondmotoriek van Luuk. Veel oefeningen met de tong. Tong buiten naar beneden, naar de zijkant en naar boven richting zijn neus. De eerste 3 gaan goed, maar de tong naar boven niet. Dat is wel nodig om bepaalde klanken goed te maken. En gaan ze verder oefenen. Bij de laatste heeft Luuk ook te veel speeksel. Nu Merel dat vertelde, kwam het overmatige speeksel van Luuk ook aan de orde. Luuk heeft er nu geen last van, maar gedurende veel maanden per jaar wel. Hij heeft dan een zogenaamd kwijlbekje. Het ziet er niet fris uit en dat vinden kinderen uit zijn omgeving ook. We hebben al veel geprobeerd, maar niets lijkt te helpen. Weten ook niet waardoor het komt. Wel kan Luuk zelf zijn mond afvegen. Merel had een mooie tip. Als Luuk zijn kin weer nat is, dan pak je zijn vinger en ga je er doorheen en leg je aan Luuk uit dat het nat is. Daarna zeg je dat hij moet slikken en help je hem door met je vinger van zijn mond naar zijn keel te gaan. Zo begrijpt hij beter wat hij moet doen. Daarna maak je zijn kin samen droog en ga je voelen en zeg je 'nu is het droog'. Het ei van Columbus? Geen idee. Maar ik heb dit nog niet eerder gehoord van de therapeuten in Nederland en denk eigenlijk wel dat het goed werkt bij Luuk. We hadden het er nog met Merel over, dat dit ook eigenlijk heel simpel is, maar niet eerder hebben gehoord. Ze vertelde dat er therapeuten van over de wereld hun komen begeleiden of daar werkzaam zijn. Zo is het een verzamelbak van de beste tips!

Vandaag hadden we met Luuk bij de auto voor het Therapy Centre de afspraak gemaakt dat Luuk in 1 keer door zou lopen naar Merel. Elke dag is dat nog niet gelukt. Leon had de afspraak gemaakt met de consequentie dat Luuk als hij niet door zou lopen naar huis zou moeten. Luuk hield na 100 meter alweer op met lopen voor de brug. Leon kwam terug op de afspraak, maar Luuk zei duidelijk 'Ik wil naar huis.' Heel knap om dat zo te zeggen, maar het doel was wederom niet bereikt. Leon heeft Luuk moeten tillen. En dat wordt zo langzamerhand wel een probleem met de hernia van Leon. Hij loopt vrij krom en heeft er veel last van hier. Later spraken we Merel en ze had het probleem ook besproken met haar leidinggevende. Het idee dat zij hadden was dat je voor de brug de afspraak met Luuk moet maken 'Luuk wil je zelf lopen en dat is leuk of Luuk wil getild worden en dat is niet leuk' Al gauw zeiden we dat het Luuk het juist prima vindt om getild te worden. Merel wist even geen antwoord en gaat nadenken over een oplossing. Duidelijk is nu wel dat het een consequentie moet zijn, die haalbaar is. Terug naar huis is niet haalbaar, dus dat kun je niet gebruiken. Een beloning te
ver in de toekomst (dan krijg je vanmiddag een ijsje), is lastig voor Luuk.

Omdat het eten een probleem is bij Luuk moesten we eten meenemen. Cherrytomaatjes vindt Luuk vies, een appel eet hij thuis niet, en een krentenbol was de beloning. Ze gingen binnen picknicken, omdat avondeten een te negatieve lading heeft op dit moment voor Luuk. Ze had de tomaatjes en appel in stukjes gesneden en in verschillende kleuren bakjes gedaan. Luuk mocht kiezen waar hij mee zou beginnen en at de appel achter elkaar op. Tussendoor vroeg Merel of zij ook een stukje mocht. temeer omdat Luuk zo beseft dat hij iets lekkers aan het eten is. Hij antwoordde hard 'nee'.  Daarna moest hij de tomaat eten, hij mocht kiezen een halve of een hele. Hij koos de halve. Hij at hem op en trok hij een vies gezicht. Hij had het op gegeten en kreeg zijn beloning, de krentenbol. Tomaat eet Luuk echt niet. We stonden er dus van te kijken. Groente is een probleem, dus morgen nemen we sperzieboontjes mee. Eens kijken hoe dat gaat.

Binnen hebben ze ook memory gespeeld. Afgelopen maandag ging dat niet goed. Nu had Merel van te voren een uitleg gegeven. 2 Kaartjes met 2 vlinders, 'ja, deze zijn hetzelfde' en een kaartje met een vlinder en een beer, 'nee, deze zijn niet hetzelfde. Luuk heeft het spel probleemloos gespeeld. Luuk weet heel goed hoe hij memory moet spelen, maar doet het zonder uitleg niet goed en met uitleg wel. Kleine moeite, groot plezier.

Aangekomen bij het dock mocht Luuk meteen weer het water in, als beloning voor de oefeningetjes die hij binnen had gedaan. Geweldig vond hij het weer! Waren we wel even benieuwd naar, gezien zijn verdriet van gisteren.
De blokjes gaan ook echt goed. Thuis helpt Sem Luuk ook actief. Hij zegt samen met Luuk de zinnen met gebruik van de vingers. Dat werkt helemaal echt bij Luuk. We moeten ons niet gek laten maken, maar het lijkt alsof Luuk duidelijker begint te praten en de zinnen met tussenposes maakt. Beter verstaanbaar zo. Maar niet te vroeg juichen natuurlijk....

Ze hebben vandaag ook nog emoties geoefend met pictokaarten op het dock. Blij, boos, verdrietig en bang. Eerst hebben ze alle emoties nagedaan. Boos kon Luuk duidelijk het beste ;-). Daarna moest Luuk kiezen uit 4 kaarten welke emotie Merel nadeed. Dat bleek te moeilijk. 2 kaarten lukte wel heel
goed. Bij de laatste verloor hij zijn concentratie, Chabelita zwemt ook de hele tijd langs hem. Merel
vertelde hem dat hij het nog 1 keer goed moest doen. Hij had het fout en dus moesten ze nog een keer. Luuk sputterde niet en deden het nog een keer. Het is niet dat Luuk het niet weet, maar het heeft meer te maken met gedrag. Belangrijk is om het spannend te houden. Ook voor school. Uitdaging is belangrijk. Luuk zelf laten kiezen om 2 kaarten te pakken of de kaarten in een ander kleur bakje doen. Kleine afwisseling en Luuk heeft zijn motivatie weer terug.

Ook mocht Luuk vandaag de duikbril op. Dat is ook een beloning voor hem. Hij is een echte waterrat en zwemt ook graag onder water. Samen met Merel konden ze ze Chabelita onder water bekijken. Hij gierde het uit van de pret! Luuk is ook het eerste kindje dat hier gefotografeerd is onder water!

Het naar de wc gaan zetten we summier door. De dagen kosten Luuk best wat energie en dus pushen we niet. We zitten nog steeds op 4x per dag. Dat is al heel knap, want thuis ging Luuk niet meer naar de wc. De eerste 3x kwam er geen plas, maar voor het naar bed gaan kwam er wel een plasje!! Groot feest in dit appartement. Luuk straalde van oor tot oor toen wij door zijn slaapkamer heen dansten! Sem liep naar hem toe ' Goed gedaan jongen! Toppertje!'

De therapie is soms wel confronterend. Wij vinden Luuk een geweldig kind waar we heel veel van genieten. We kijken ook altijd naar de mogelijkheden en niet naar zijn beperkingen. Maar door zo over de dingen na te denken en punten te verzamelen die lastig zijn voor Luuk, zie je ook even de andere kant van Luuk. Voordat we hierheen gingen hebben we ook echt even goed moeten nadenken wat de leerdoelen zijn. Waar hebben wij als gezinnetje nou last van? Veel dingen ervaren wij als gewoon en daarmee vinden wij onze weg wel. Maar nu word je even met je neus op de feiten gedrukt. Soms even lastig, maar Luuk zorgt er zelf voor dat we dat zo weer vergeten zijn. Met een dikke knuffel, grap of vrolijke bui, zien we al gauw weer de andere kant! Wat een geweldig kereltje is hij toch!
















Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat is dolfijntherapie?

Dolfijn ondersteunde therapie is een bijzondere therapie voor bijzondere kinderen/jongeren met beperkingen en speciale behoeftes. Er wordt een intensieve, op maat gemaakte, therapie aangeboden. Hierbij wordt gebruik gemaakt van verschillende therapievormen, gecombineerd met de interactie met een dolfijn. De dolfijn is de motivator en de beloning voor het gewenste gedrag (lichamelijk, mentaal en emotioneel).Dolfijn ondersteunde therapie is een integrale, multidisciplinaire behandelmethode, waarin gekwalificeerde therapeuten samenwerken met speciaal voor de therapie getrainde dolfijnen. Uitgebreid onderzoek heeft aangetoond dat dolfijnen kinderen stimuleren om zich verder te ontwikkelen en dat kinderen tot vier keer zo snel leren wanneer ze therapie volgen die gecombineerd wordt met interactie met dolfijnen.

Wat het is: een uniek, door dolfijnen ondersteund programma
CDTC biedt een twee weken durend programma op maat waarin de interactie met dolfijnen een hoofdrol speelt. Het is ontworpen voor de behandeling van patiënten van 3jaar en ouder met handicaps als autisme en hersenverlamming, en ook voor mensen met psychologische aandoeningen als depressie en posttraumatisch stresssyndroom. (Zie lijst van diagnoses.) Het programma is in handen van bevoegde en toegewijde therapeuten. Het complementeert en ondersteunt de traditionele therapie die patiënten thuis krijgen. Indien de patiënt een kind is, worden diens ouders, broertjes en zusjes nauw betrokken bij de behandeling. Het programma wordt geboden in vier talen: Nederlands, Engels, Duits en Spaans.

Wat er bereikt wordt: een positief verschil
Er is een hoge mate van succes. Onze patiënten vertonen opvallende vooruitgang in:
• fijne en grove motorische vaardigheden
• spraak en taalbeheersing
• cognitieve ontwikkeling
• sociale en functionele vaardigheden
Dit kan concreet leiden tot fysieke ontwikkeling, betere communicatie, meer zelfvertrouwen en meer ontspanning. Een enorm verschil in het leven van patiënten en hun gezinnen.

Hoe het werkt: de dolfijn als krachtige motivator
Dolfijnen spelen een centrale rol in het programma. Zo ondersteunen zij onder meer instrumenteel leren, wat betekent dat de interactie met de dolfijn ook als een beloning werkt. Voorbeeld: een therapeut vraagt een kind met motorische problemen om zijn arm omhoog te brengen. Zodra het hierin slaagt reageert de dolfijn, die het kind zo kan motiveren om de oefening nogmaals uit te voeren. Zo krijgt het kind snel en makkelijk grip op een nieuwe situatie en kweekt het zelfvertrouwen.

Waarom dolfijnen: slimme en sociale dieren
Dolfijnen zijn intelligent en hebben een zeer sociaal karakter. Onderzoek wijst uit dat interactie met dolfijnen de aandacht van een patiënt tot vier keer langer vast kan houden. Dolfijnen hebben bovendien een uniek vermogen om een band met mensen te scheppen en ze op hun gemak te stellen. De dolfijn accepteert mensen met een handicap onvoorwaardelijk. Sommige patiënten komen tot het besef dat de dolfijn, in al zijn indrukwekkende sierlijkheid, niet kan praten en lopen. “De dolfijn is net als ik!” Dit maakt de dolfijn een herkenbaar therapiemaatje waar patiënten harder voor willen werken.

Hoe het programma is opgebouwd
• Een twee weken durend programma op maat
• Twee blokken van vijf dagen met één therapiesessie per dag
• Tussentijds een vrij weekend
• De patiënt heeft gedurende het hele programma dezelfde therapeut
• Aangepaste programma’s zijn op aanvraag beschikbaar
Op de eerste dag verwelkomt de therapeut de patiënt, diens familie en verzorgers. (Voorafgaand aan de anamnese is de medische geschiedenis en alle informatie van de behandelaars thuis al bestudeerd.) Samen met de therapeut worden nu heldere doelen gesteld. Er volgt een rondleiding door het centrum en er is gelegenheid tot kennismaking met het behandelend team en de andere patiënten en gezinnen. Dan kan de sessie beginnen. Tijd om de dolfijnen te ontmoeten en samen met ze aan de slag te gaan.

Hoe de sessies zijn opgebouwd
Iedere sessie duurt in totaal twee uur, verdeeld in vier segmenten:• Een haf uur conventionele therapie in een speciale behandelkamer• Een uur door de dolfijn ondersteunde therapie op het platform en in het water• Een half uur alledaagse vaardigheden oefenen als douchen, omkleden en organiseren• EvaluatieTijdens de voorbereiding doet de patiënt oefeningen gericht op het behalen van de afgesproken doelstellingen. Terwijl de therapeut de patiënt behandelt, ondersteunt en coacht, schrijft een capabele stagiaire het sessierapport. De patiënt kleedt zich om en trekt een wetsuit aan.Op het platform en in het water voegen een dolfijnentrainer en een dolfijn zich bij het team. De oefeningen worden uitgebreid en geïntensiveerd en bij wijze van overdracht toegespitst op interactie met de dolfijn. Ouders en verzorgers kijken van een afstand toe. Tijdens het laatste half uur van de behandeling traint de patiënt alledaagse vaardigheden en neemt een douche, waarna de sessie wordt geëvalueerd met de patiënt, diens familie en verzorgers. Hoe ging het? Wat is de volgende stap?

Meer info op http://www.cdtc.an/